Udostepnienie oprogramowania w modelu chmurowym lub hostingu, jako usługi, o ile nie przenosi żadnych praw majątkowych, nie rodzi obowiązku z tytułu podatku u źródła. 
Spółka w takiej sytuacji jest jedynie użytkownikiem końcowym programu udostępnionego. 
Taką jednolitą koncepcję zasad opodatkowania burzy jednak rozszerzona wykładnia zakresu znaczeniowego urządzeń przemysłowych dokonywana w judykaturze.

I tak, NSA w dniu 22 lutego 2024 IIFSK 714/21 orzekł, iż pojęcie urządzenia przemysłowego należy utożsamiać z wszelkimi urządzeniami wykorzystywanymi w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być związane z działalnością gospodarczą danego podmiotu, co nie oznacza, iż muszą być wykorzystywane bezpośrednio w procesie produkcji. Orzeczenie dotyczyło wykorzystania przez podatnika paneli i mat plastikowych uznanych jako urządzenie, chociaż służyło tymczasowo do układania dróg dojazdowych w przemyśle energetycznym.
Ustawodawca, na co zwrócił uwagę sąd, nie posługuje się legalnym pojęciem urządzenia, tak ustawy podatkowe np. art. 21 ust. 1  pkt 1.  ustawy CIT jak i art. . 12 umowy bilateralnej o unikaniu podwójnego opodatkowania z Republiką Niemiec. Zatem, odwołanie się do Słownika Języka Polskiego prowadzi do wniosku, iż jest to pojęcie wieloznaczne, w tym zawiera złożoną konstrukcję pozwalająca stwierdzić, iż ułatwia określoną pracę! Ponadto, dla zakwalifikowania danego urządzenia do takiego, które uzasadnia opodatkowanie u źródła ważne jest, by owo urządzenie posiadało obiektywne cechy konstrukcyjne i użytkowe, a nie powiązanie z procesem produkcji wynikające z okoliczności, czy też sposobu w jaki urządzenie to jest wykorzystywane.
Co prawda, w innych orzeczeniach sądowych udostepnienie przestrzeni na serwerze, nie uznawanym przecież za urządzenie, przechowywanie na nim danych w sytuacji braku najmu, dzierżawy, czy też leasingu tego urządzenia lub urządzeń współpracujących skomplementowanych nie było uznawane za urządzenie przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt. 1 ustawy o CIT .
Dopiero Wyrok NSA z dnia 5 lutego 2026  IIFSK 1098/25 zdecydowanie zwrócił uwagę na aspekt funkcjonalny świadczenia usług w przestrzeni wirtualnej, nawet bez fizycznego kontaktu i korzystania z jakiegokolwiek sprzętu informatycznego [hardware] należy uznać, iż służy ono działalności gospodarczej, gdyż w dobie współczesnej i tak urządzenia te są wykorzystywane za pomocą nowoczesnych środków komunikacji i przesyłu danych.  Wyrok zapadł na kanwie korzystania przez podatnika w ramach usługi z takich parametrów jak: moc obliczeniowa, pamięć. 
 Sporną kwestią zatem jest, nadal pojęcie urządzeń przemysłowych jest szerokie podejście do ich definiowania, które obecnie prezentują organy podatkowe, a także coraz częściej sądy administracyjne. Stosowana niezwykle szeroka interpretacja powoduje, że  nawet świadczenie usług nie zawierające elementu najmu urządzenia przemysłowego (a tym samym przy braku wynagrodzenie za jego najem / leasing ) podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła tak, jak należności licencyjne. 
W myśl powyższej niekorzystnej wykładni pojęcia urządzenia przemysłowego, jako wszelkiego rodzaju  urządzenia / obiekty wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, które są związane z działalnością prowadzoną przez dany podmiotu, bez względu na branżę,  oznacza, że ich wykorzystywanie / przeznaczenie nie musi być bezpośrednio związane z dziedziną przemysłu, czy procesem produkcji, nadto samo wykazania funkcjonalnego związku świadczonej usługi z danym wyposażeniem innego podmiotu rodzi wątpliwości, a w ocenie judykatury podlega  pod podatek u źródła).
Innymi przykładami wykładni rozszerzającej oprócz zacytowanych mat i paneli oraz kontenerów socjalnych jest uznanie za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego m.in.:

• leasingu laptopów wykorzystywanych w pracy biurowej (nieprawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 4 czerwca 2024 r., sygn. I SA/Po 202/24 oraz 14 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Po 193/24);
• użytkowanie włókien światłowodowych (nieprawomocny wyrok WSA w Warszawie z 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1129/24);
• korzystanie z ram załadunkowych na statek, narzędzi służących do instalacji, serwisowania i rozruchu turbin wiatrowych (wyrok NSA z 27 lutego 2024 r., sygn. akt II FSK 718/21);
• wynajem wirtualnych serwerów internetowych tzw. chmury (wyrok NSA z 16 maja 2024 r., sygn. akt II FSK 1078/21 oraz 22 lutego 2024 r., sygn. II FSK 714/21).

Co prawda,  aktualna linia orzecznicza sądów administracyjnych nie jest jednolita i  niekorzystna (wciąż pojawiają się także pozytywne dla płatników WHT wyroki) to jednak biorąc pod uwagę powyższe orzeczenia, w tym ostanie z 5 lutego 2026 roku,  jako przykłady szerokiego definiowania urządzeń przemysłowych i profiskalne podejście organów podatkowych, polskie podmioty przy wykorzystywaniu (np. wynajmowaniu) w swojej działalności urządzeń od zagranicznych kontrahentów,  świadczenia jedynie usług, powinny każdorazowo dokonywać szczegółowej analizy pod kątem ryzyka zakwalifikowania takich urządzeń, jako urządzeń przemysłowych, a co za tym idzie wystąpienia obowiązku pobrania i uiszczenia podatku u źródła.
Takiej sytuacji dla pewności w obrocie prawnym należy każdorazowo wystąpić w trybie art. 14 b § 1 ustawy ordynacja podatkowa do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o indywidualną interpretację prawa.